19 Ekim Perşembe, 2017
BU GEMİ GİDER KAPTAN

BU GEMİ GİDER KAPTAN

1939708_10203907588681048_6576892846387261640_n

Kaptan…
Denizin en hırçın olduğu zamanda yazıyorum sana bunları…
Dalgalar kıyıya vurdukça kalbim yerinden çıkacak sanki…
Denize olan hayranlığımı biliyorsun ama ben sessizliğe gidiyorum…
En tenha yerde iyileşecek yaralarım…
Üzerine tuz bastıkça acımayacak canım…
Kendimi baştan aşağı boyadım, gök oldum masmavi…
Deniz gibi kokuyorum artık…
Balıklar yanaştıkça kokumu içine çekiyor, martılar üzerimde dans ediyor…
Herkese verecek bir şeyim var ama ben kendimden bile sakınıyorum kendimi…
İnsanlar çoğalıyor etrafımda, ben içime çekiliyorum…
Başka biri oluyor, başka düşüncelere bürünüyor, başka diyarlara yol alıyorum…
Bir sandala rastlıyorum, her şey gülistan gibi süzülüyor denizin ortasında…
Canımdan can kopar gibi çığlıklar atıyorum…
Git diyorum git! Herkesten uzaklara git!
İnsanlar hor kullanır seni, yara bere içinde sığınacak yer ararsın; git!
O beni duymuyor…
Ben ki;
Uzaklaşıyorum kıyıdan, gemilere selam bile vermiyorum.
Kendimi özgürlüğe bırakıyorum…
Denizin göbeğinden serin rüzgârla gidiyorum Kaptan…
Bana güvertesi, limanı, yüreği tenha biri gerek…
Onarılmıyor hiçbir yıkıntı, azı çoğu yok! yıkıntı bu işte…
Kaldırmıyor bu bedenim Kaptan…
Balıklar ağa takılıyor ben memnun olmuyorum, martılar gösteri yapıyor ben yine de aldırmıyorum…
Geçmiyor kabuk bağlayan yaralar…
Elimle koparmayı deniyorum, yer ediyor daha da derine…
Elim buz gibi, yüreğim tuzlu diyorum, gözlerim ıslak…
Bana biraz tenha, biraz omuz boşluğu, yürekte salıncak kuracağım biri lazım…
Bu gemi gider kaptan…
Liman fazla kalabalık…
Üzgünüm…

Kevser Koçoğlu

|| Editör kimdir?

Editör
Bizim Semaver Editörü Haberleriniz için haber@bizimsemaver.com, yazı ve şiirleriniz için yazi@bizimsemaver.com adreslerinden bize ulaşın.

Yorum yaz

Yukarı Git